Trening autogenny Schultza – naturalna metoda relaksacji i redukcji stresu
Wyobraź sobie, że po ciężkim dniu pełnym stresu, napięć i pośpiechu, masz dostęp do metody, która w zaledwie kilkanaście minut może pomóc Ci osiągnąć stan głębokiego odprężenia. Metody, która nie wymaga specjalistycznego sprzętu, kosztownych kursów ani wieloletniego doświadczenia. Brzmi jak marzenie? A jednak taka technika istnieje od prawie stu lat i jest nią trening autogenny Schultza – skuteczna metoda samoregulacji organizmu, która łączy elementy medytacji, autosugestii i głębokiej relaksacji.
W czasach, gdy stres stał się nieodłącznym elementem codzienności, coraz więcej osób poszukuje naturalnych sposobów na wyciszenie umysłu i odprężenie ciała. Trening autogenny Schultza może być właśnie tym, czego szukasz.
Czym właściwie jest trening autogenny Schultza?
Trening autogenny Schultza to technika relaksacyjna opracowana w latach 20. XX wieku przez niemieckiego psychiatrę i neurolega, Johannesa Heinricha Schultza. Nazwa “autogenny” pochodzi od greckich słów “autos” (sam) i “genos” (pochodzenie) – wskazuje to na samoregulacyjny charakter tej metody. Schultz zaobserwował, że osoby poddawane hipnozie doświadczały specyficznych odczuć cielesnych: ciężaru i ciepła w kończynach, a także regularyzacji oddechu i bicia serca.
Na podstawie tych obserwacji opracował system ćwiczeń, które pozwalają osiągnąć podobny stan głębokiego odprężenia – ale bez udziału hipnotyzera, jedynie poprzez autosugestię i świadome kierowanie uwagi na określone partie ciała i związane z nimi doznania. Trening autogenny można więc określić jako formę autohipnozy lub medytacji somatycznej (skupionej na ciele).
Podstawy treningu autogennego – jak to działa?
Trening autogenny opiera się na prostej, ale niezwykle skutecznej zasadzie: nasz umysł ma zdolność wpływania na funkcje organizmu, które zwykle pozostają poza świadomą kontrolą. Gdy skupiamy uwagę na konkretnej części ciała i sugerujemy sobie określone doznania (np. ciepło, ciężar), nasz organizm reaguje zgodnie z tymi sugestiami.
Metoda ta wykorzystuje połączenie między umysłem a ciałem, pozwalając na świadome aktywowanie reakcji relaksacyjnej organizmu – przeciwieństwa reakcji stresowej “walcz lub uciekaj”. Podczas gdy stres uruchamia układ współczulny autonomicznego układu nerwowego, trening autogenny aktywuje układ przywspółczulny, odpowiedzialny za odpoczynek, regenerację i odprężenie.
W tradycyjnej formie trening autogenny składa się z sześciu podstawowych ćwiczeń, które wykonuje się w określonej kolejności:
- Odczuwanie ciężaru (szczególnie w kończynach)
- Odczuwanie ciepła
- Regulacja pracy serca
- Regulacja oddechu
- Odczuwanie ciepła w okolicach splotu słonecznego
- Odczuwanie chłodu na czole
Każde z tych ćwiczeń opiera się na powtarzaniu odpowiednich formuł autosugestii, które prowadzą do faktycznych zmian fizjologicznych w organizmie.
Korzyści z regularnej praktyki treningu autogennego
Korzyści psychiczne i emocjonalne
Regularna praktyka treningu autogennego często prowadzi do:
- Redukcji poziomu stresu i napięcia – trening pomaga aktywować układ przywspółczulny, co naturalnie obniża poziom hormonów stresu
- Poprawy nastroju – wielu praktykujących zauważa ogólną poprawę samopoczucia i większą stabilność emocjonalną
- Lepszego radzenia sobie z lękiem – technika ta może pomagać w kontrolowaniu reakcji lękowych i ataków paniki
- Zwiększenia koncentracji i jasności umysłu – regularne odprężenie umysłu sprzyja lepszej koncentracji w codziennych zadaniach
- Większej samoświadomości – praktyka uczy uważnego obserwowania procesów zachodzących w ciele i umyśle
Korzyści fizyczne
Trening autogenny może przyczyniać się do:
- Poprawy jakości snu – wielu praktykujących zauważa, że łatwiej zasypiają i lepiej śpią
- Obniżenia napięcia mięśniowego – co często pomaga w łagodzeniu bólów związanych z nadmiernym napięciem
- Normalizacji ciśnienia krwi – poprzez regulację pracy układu autonomicznego
- Wzmocnienia układu odpornościowego – poprzez redukcję chronicznego stresu, który może osłabiać odporność
- Łagodzenia objawów psychosomatycznych – takich jak bóle głowy, problemy trawienne czy napięciowe bóle różnych części ciała
Korzyści społeczne i relacyjne
Osoby regularnie praktykujące trening autogenny często zauważają:
- Większą cierpliwość w relacjach z innymi – dzięki lepszej kontroli reakcji emocjonalnych
- Poprawę komunikacji – dzięki większemu spokojowi i klarowności myślenia
- Większą empatię – wynikającą z lepszego kontaktu z własnymi emocjami i potrzebami
Korzyści wydajnościowe
W kontekście pracy i efektywności osobistej, trening autogenny może wspierać:
- Kreatywność – stan głębokiego odprężenia sprzyja pojawianiu się nowych pomysłów i rozwiązań
- Podejmowanie decyzji – dzięki większej klarowności umysłu i redukcji stresu
- Wytrzymałość psychiczną – poprzez budowanie umiejętności szybkiej regeneracji nawet w wymagających okolicznościach
Trening autogenny krok po kroku – jak zacząć praktykę
Przygotowanie do treningu
Przed rozpoczęciem właściwego treningu warto zadbać o odpowiednie warunki:
- Miejsce: Wybierz ciche, spokojne miejsce, gdzie nikt nie będzie Ci przeszkadzał przez co najmniej 15-20 minut.
- Pozycja: Możesz ćwiczyć w jednej z trzech pozycji:
- Pozycja leżąca – na plecach, z rękoma wzdłuż ciała, lekko odsuniętymi od tułowia, nogi lekko rozchylone
- Pozycja półleżąca – np. w fotelu z podłokietnikami, z podpartą głową i plecami
- Pozycja siedząca – na krześle, z plecami opartymi o oparcie, rękami na udach, stopami płasko na podłodze
- Ubranie: Zadbaj o luźny, wygodny strój, który nie krępuje ruchów i nie uciska.
- Pora dnia: Możesz ćwiczyć o dowolnej porze, choć szczególnie wartościowe są sesje rano (aby rozpocząć dzień w spokoju) i wieczorem (aby się wyciszyć przed snem).
Podstawowa technika treningu autogennego
Poniżej znajdziesz instrukcje do podstawowych ćwiczeń treningu autogennego. Na początku skup się tylko na pierwszych dwóch ćwiczeniach (ciężar i ciepło). Do kolejnych przechodź dopiero po opanowaniu poprzednich – zwykle zaleca się dodawanie nowego ćwiczenia co 1-2 tygodnie regularnej praktyki.
1. Ćwiczenie odczuwania ciężaru
- Zajmij wygodną pozycję i zamknij oczy.
- Weź kilka głębokich oddechów, powoli wdychając i wydychając powietrze.
- Skup uwagę na swojej dominującej ręce (prawej dla osób praworęcznych, lewej dla leworęcznych).
- Powtarzaj w myślach formułę: “Moja prawa (lewa) ręka jest ciężka” kilka razy, powoli i spokojnie.
- Następnie przejdź do drugiej ręki: “Moja lewa (prawa) ręka jest ciężka”.
- Kontynuuj z nogami: “Moje nogi są ciężkie”.
- Na koniec obejmij całe ciało: “Całe moje ciało jest przyjemnie ciężkie”.
Każdą formułę powtarzaj po 5-6 razy, dając sobie czas na odczucie sugerowanego doznania ciężaru. Nie zmuszaj się do niczego – pozwól, by doznania pojawiały się naturalnie.
2. Ćwiczenie odczuwania ciepła
- Po osiągnięciu odczucia ciężaru, przejdź do drugiego ćwiczenia.
- Powtarzaj w myślach: “Moja prawa (lewa) ręka jest ciepła”.
- Następnie: “Moja lewa (prawa) ręka jest ciepła”.
- Potem: “Moje nogi są ciepłe”.
- Na koniec: “Całe moje ciało jest przyjemnie ciepłe”.
3. Ćwiczenie regulacji pracy serca
Po opanowaniu dwóch pierwszych ćwiczeń, możesz przejść do trzeciego:
- Osiągnij stan ciężaru i ciepła w ciele.
- Następnie skup uwagę na sercu i powtarzaj formułę: “Moje serce bije spokojnie i równomiernie”.
4. Ćwiczenie regulacji oddechu
- Po osiągnięciu regulacji pracy serca, skup się na oddechu.
- Powtarzaj formułę: “Mój oddech jest spokojny i równomierny” lub “Oddycham spokojnie”.
- Nie kontroluj oddechu świadomie – pozwól mu płynąć naturalnie.
5. Ćwiczenie ciepła w splocie słonecznym
- Skup uwagę na obszarze brzucha, nieco powyżej pępka (splot słoneczny).
- Powtarzaj formułę: “Mój brzuch (lub splot słoneczny) jest ciepły”.
6. Ćwiczenie chłodu na czole
- Na koniec skup uwagę na czole.
- Powtarzaj formułę: “Moje czoło jest przyjemnie chłodne”.
Zakończenie treningu
Po zakończeniu ćwiczeń zawsze należy “wyprowadzić się” ze stanu głębokiej relaksacji:
- Zegnij energicznie ramiona kilka razy.
- Weź głęboki oddech.
- Otwórz oczy.
- Przeciągnij się.
Ten etap jest bardzo ważny, szczególnie jeśli po treningu planujesz aktywności wymagające pełnej koncentracji (np. prowadzenie samochodu).
Warianty zaawansowane
Po opanowaniu podstawowych sześciu ćwiczeń, bardziej zaawansowani praktykujący mogą przejść do tzw. formuł intencjonalnych. Są to dodatkowe autosugestie, które można wprowadzić w stan głębokiego odprężenia, aby pracować nad konkretnymi celami, np.:
- “Jestem spokojny i zrównoważony” – dla ogólnej redukcji stresu
- “Z łatwością zasypiam i śpię głęboko” – przy problemach ze snem
- “Łatwo się koncentruję” – dla poprawy skupienia
- “Moje ciało jest silne i zdrowe” – dla wsparcia zdrowia
Ważne, by formułować te intencje pozytywnie (mówić, co chcemy osiągnąć, a nie czego chcemy uniknąć) i realistycznie.
Częste wyzwania i jak sobie z nimi radzić
- Problem: “Nie czuję sugerowanych doznań (ciężaru, ciepła)”
Rozwiązanie: Nie próbuj na siłę wywołać tych doznań. Wystarczy, że spokojnie powtarzasz formuły i wyobrażasz sobie dane odczucie. Z czasem organizm zacznie reagować na sugestie. - Problem: “Ciągle się rozpraszam i myślę o innych rzeczach”
Rozwiązanie: To normalne, szczególnie na początku. Gdy zauważysz, że Twój umysł wędruje, łagodnie przyprowadź uwagę z powrotem do ćwiczenia. Nie krytykuj się za rozproszenia – to naturalny proces. - Problem: “Zasypiam podczas ćwiczeń”
Rozwiązanie: Jeśli zasypiasz regularnie, spróbuj praktykować w pozycji siedzącej zamiast leżącej. Możesz też ćwiczyć o innej porze dnia, gdy jesteś mniej zmęczony. - Problem: “Nie mam czasu na regularne ćwiczenia”
Rozwiązanie: Nawet krótkie, 5-minutowe sesje mogą przynieść korzyści. Możesz też włączyć trening w istniejące rutyny – np. praktykować przed snem lub zaraz po przebudzeniu.
Śledzenie postępów
Efekty treningu autogennego są często subtelne i narastają stopniowo. Warto zwracać uwagę na:
- Jak szybko i głęboko potrafisz się zrelaksować
- Czy zauważasz faktyczne doznania ciężaru, ciepła itd. podczas ćwiczeń
- Jak zmienia się Twój poziom stresu i napięcia w codziennym życiu
- Czy łatwiej radzisz sobie z trudnymi sytuacjami
- Zmiany w jakości snu i ogólnym samopoczuciu
Niektórzy praktykujący prowadzą dziennik praktyki, w którym zapisują swoje doświadczenia i obserwacje – to dobry sposób na śledzenie subtelnych zmian zachodzących z czasem.
Trening autogenny – obalanie mitów
Mit 1: “Trening autogenny to rodzaj hipnozy, podczas której tracę kontrolę nad sobą”
Fakt: Trening autogenny to forma samohipnozy, ale nie wiąże się z utratą kontroli. Wręcz przeciwnie – to metoda zwiększania samokontroli i samoregulacji. Przez cały czas pozostajesz świadomy i możesz w każdej chwili przerwać ćwiczenie

